En er was geen nieuws

Al een week circuleerde er onder jongeren een filmpje met de oproep om zaterdag 30 januari om 20.00 uur op het Stadhuisplein te gaan rellen.
Dus ik op de fiets om kwart voor acht naar het stadhuisplein.
Het is verlaten.
In de verte fietsen twee agenten langs. Op de Grote Markt staan wat dienders en op het busstation bij het station controleren politiemensen de binnenkomende bussen.
De straten in het centrum zijn verder verlaten.
Er verschijnt een jongen van een jaar op 14 op de fiets, Op het Stadhuisplein leunt hij kleumend tegen een lantaarnpaal.
Hij kwam dus voor niets.
Een jongen met een capuchon op parkeert zijn brommer naast de Bibliotheek. Hij steekt een sigaret op en wacht.
Ook hij kwam voor niets.

Dan loopt een groepje van vijf jongeren het Stadhuisplein op. Binnen tien seconden komen er 6 agenten het plein op. Ik had ze niet zien staan.
“U doet aan groepsvorming, u bent met meer dan twee”, bast een agent.
Een van de jongeren begint te schreeuwen.
Maar geeft dan toch zijn adresgegevens op.
Daarna verdwijnen ze in de McDonalds.

Het is bij negen uur. Het plein is leeg.
Er was geen nieuws.
En is dat dan nieuws?

Geplaatst in Blog | Een reactie plaatsen

Ouders van op rel beluste jongeren niet bereikbaar

Als krant waren wij ervan op de hoogte dat er oproepen gedaan waren om maandagavond te rellen in het centrum van Stad. Bewust hebben we dit niet gepubliceerd. We zijn geen pr-bureau voor rellende jongeren.

Maar wel voor mij aanleiding om de stad in te gaan. Enige tientallen jongeren waren naar het Stadscentrum gekomen na een oproep op social media om te rellen. Van 19.30 uur tot 21.15 uur stond ik er tussen.

“Ik heb een aantal jongeren staande gehouden en hun ouders gebeld”, vertelde een agent mij. “Geen van die ouders nam de telefoon op. Bizar.”
Ik sprak vriendelijke jongens die me vertelden dat ze alleen kwamen kijken “want er gebeurt weer eens iets.” Veel van hen waren in de middelbare schoolleeftijd, sommigen hooguit 14 jaar, soms jonger.
Van rellen was geen sprake. Wat vuurwerk en verder hier en daar groepjes die op de sensatie uit waren. Van enig doordacht protest was geen sprake.

Opvallend was de relaxte houding van de politieagenten die volop aanwezig waren. Ze gingen veel in gesprek met de jongeren. Het leek af en toe waarachtig wel gezellig.
Om 20.50 verzochten de agenten aan groepjes jongeren naar huis te gaan: “Heren het is de hoogste tijd om naar huis te gaan.” Tien minuten later was het Stadhuisplein leeg.
De vragen waar ik nu over nadenk is ‘wat vinden die ouders ervan?’ en ‘weten die ouders wel dat hun kind graag naar rellen gaat kijken?’

Ik denk dat veel van die ouders niet weten wat hun kind doet en waar het naar toe gaat. Als je kind een uur voor de avondklok de deur uitgaat stel je daar toch wel even een vraag over. Bij een klein aantal ouders gebeurt dat blijkbaar niet.
Maar laten we het op dit moment in Almere niet groter maken dan het hier is. De overgrote meerderheid van de Almeerse jongeren zat gewoon thuis.

Geplaatst in Blog | Een reactie plaatsen

Opa geeft thuis-onderwijs

Mijn kinderen werken in het onderwijs en de zorg.
Essentiele beroepen.
Dus de vier kleinkinderen zijn bij ons. Want de scholen zijn dicht.
Opa moet nu thuis-onderwijs geven.
‘Goedemorgen’, zegt de juf om 9.00 uur via de tablet. “We gaan rekenen.”
Opa staat juichend op de banken.
Als stimulans.
Maar kleinzoon kijkt somber voor zich uit.
Juf geeft wat sommen op, maar een aantal kinderen heeft de microfoon nog open staan.
Iedereen kletst er doorheen.
Juf vraagt of de microfoons uit kunnen.
Maar desondanks hoor ik toch nog ouders voorzeggen aan hun kinderen.
“Goed gedaan, Jamy”, zegt de juf.
Maar het antwoord kwam zonneklaar van zijn papa.
Na een half uur is de online les klaar.
En nu?
Kleinzoon laat een brief zien waarin staat wat hij moet doen.
Twee uur rekenen en lezen.
Nu kijk ik ook somber voor me uit.
In de brief staat ook nog een gym-opdracht.
Die lachen we samen weg.

‘Middags is kleindochter aan de beurt.
Verhaaltjessommen.
‘Kees rijdt in 45 minuten 17 kilometer. Hoeveel kilometer rijdt Kees in 78 minuten?’
Verbijsterd kijk ik naar de opdracht.
In 59 jaar is het onderwijs geen spat veranderd.
Als kind begreep ik de verhaaltjessommen niet, als opa nog steeds niet.
Plus dat ik nu het besef heb dat mij volkomen ontgaat waarom je dit soort sommen moet maken.
Dus met de verhaaltjessommen zijn we snel klaar.
En was het de rest van de middag meteen pauze met chocolademelk met dubbel slagroom.

Geplaatst in Blog | Een reactie plaatsen

Podcast ‘Politiek Circus’ luisteren makkelijker dan krant lezen

Oordopjes in je mobiel stoppen, paar keer scherm aantikken, beentjes op de bank en luisteren maar. Zo makkelijk is podcast luisteren.
Luister in de auto, tijdens het sporten, wandelen of voor mijn part als je strijkt. Het kan altijd en overal.

Hoe luister je de podcast Politiek Circus? Er zijn meerdere simpele manieren:

Manier 1
Tik in je zoekmachine op je mobiel (of tablet of desktop): Spotify Politiek Circus.
En je ziet de podcast verschijnen. Klikken en luisteren maar.

Manier 2
Gewoon via de website van Almere DEZE WEEK. Klik op het artikel waar de podcast wordt genoemd en klik op het linkje.

 

 

 

 

 

Manier 3
De podcastlinks vind je ook op de facebook en twitter van Almere DEZE WEEK.

Een op de vier Nederlanders luistert al podcasts. De een vaker dan de ander. Maar de groep luisteraars groeit explosief.
Dat gebeurt ook bij de wekelijkse Podcast Politiek Circus die Marcel en ik voor Almere DEZE WEEK maken over de politiek in Almere. In 15 minuten ben je bijgepraat over wat er in de Almeerse raadszaal gebeurde.

We hebben inmiddels vier afleveringen gemaakt. Laat van je horen wat je ervan vindt: redactie@almeredezeweek.nl

Luister hier alvast de nieuwste Politiek Circus:

 

 

Geplaatst in Blog | Een reactie plaatsen

Waarom laat ik in de krant een corona-complotdenker aan het woord?

Hoe komt een artikel tot stand?

“Covid-patiënt ergert zich aan ontkenners: ‘egoïsten zijn het’.” Met deze kop publiceerde Almere DEZE WEEK 19 oktober een artikel waarin coronapatiënt Ed Blind zijn verontwaardiging uit over mensen die corona ontkennen.
De woensdag daarop ontving de redactie diverse brieven van corona-ontkenners die het verhaal van Ed Blind in twijfel trokken.


Aanhangers van Viruswaarheid (voorheen viruswaanzin).
Wat doe je daarmee als redactie? Toen we het artikel van Ed Blind plaatsten hadden we op de redactie al de discussie ‘moeten we nu ook ontkenners aan het woord laten?’
Wij kenden ze niet.
Ze dienden zichzelf aan.
Het is de taak – ook van een lokale krant – beide kanten van een verhaal aan het woord te laten. Zouden we dat in dit geval niet doen… dan nemen we in feite een standpunt in.
Dus ik toog naar de briefschrijfster die in corona een wereldcomplot ziet om de democratie om zeep te helpen. Ik was eigenlijk wel nieuwsgierig naar haar verhaal.
De briefschrijfster bleek een welbespraakte, gesoigneerde dame (in de letterlijke zin van het woord) te zijn.
Ze was stomverbaasd dat ik langs kwam: “Journalisten luisteren nooit naar ons.”

Ik heb haar verhaal sec opgeschreven in een vraag-antwoordinterview, daarbij mijn eigen mening, standpunt of duiding achterwege latend.
Zoals altijd stuurde ik het interview ter lezing aan haar op.
Er kwam snel akkoord.

Er zijn lezers die het mij en de krant kwalijk nemen dat we haar aan het woord lieten. “Dit zaait onrust”, werd onder meer gezegd.

Ik vind dat de lezers zelf moeten en kunnen bepalen wat ze van de mening van die mevrouw van Viruswaarheid (voorheen Viruswaanzin) vinden.
De mening van die mevrouw niet publiceren gaat mij daarom te ver. Hoe controversieel die mening ook is.



Geplaatst in Blog | Getagged , , , | 5 reacties

Mini-statement

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik schrok vanavond toen het journaal meldde dat de NOS haar stickers van de auto’s afhaalt om minder herkenbaar te zijn. Straalwagens worden van de weg gereden. Journalisten onheus bejegend, geïntimideerd of bedreigd.

Ik ben geen NOS-journalist, maar werk bij een lokale krant. Veel Almeerders kennen me, weten waar ik woon.
Maakt me niet uit.
Maar vanaf morgen ga ik weer met mijn Almere DEZE WEEK-jas door de stad lopen.
Mini-statement.
Ik laat zien dat ik journalist ben van de krant.

En voor iedereen beschikbaar en bereikbaar ben.

Ja, mijn collega Marcel en ik zijn ook onheus bejegend, bedreigd. Ik mocht zelfs onthoofdingsfilmpjes ontvangen: dat moest ook met mij gebeuren. De gaskamers waren nog te goed voor mij. De politie heeft toen snel en adequaat gehandeld.
Vooralsnog kijk ik niet meer eerst over mijn schouder als ik het huis verlaat. Nee… ik doe weer mijn Almere DEZE WEEK-jas aan.
Hier ben ik.
Robert, journalist van Almere DEZE WEEK.
En ik doe gewoon mijn best.

Geplaatst in Blog | Een reactie plaatsen

Belazerd door de Lidl

Wij houden van makkelijke en lekkere koffie. Dus mijn vrouw Jessica en ik bestelden online voor 238 euro een koffiemachine bij de Lidl-shop.
‘Wij bezorgen de koffiemachine vandaag tussen 14.00 en 16.00 uur bij u’, meldde Lidl ons vanochtend.
Jessica bleef thuis en ….. ja hoor, de pakketbezorger om 14.05 uur aan de deur.

“Bent u nummer 119?’, vraagt de bezorger en hij laat een pakketje zien ter grootte van een kleine schoenendoos.
“Daar zit geen koffiemachine in”, denkt mijn vrouw nog.
“Wacht”, zegt de bezorger van DHL, “dit is voor iemand anders, ik kom zo bij u terug.”
Mijn vrouw heeft hem nooit meer gezien.
Geen koffie-machine.
Komt er eind van de middag een mailtje van de Lidl:

“Beste Robert, We hebben vandaag geprobeerd je pakket bij je te leveren. Helaas was je op dat moment niet thuis en was bezorging bij de buren niet mogelijk. Je hebt waarschijnlijk een kaart van DHL in je brievenbus gevonden. Met de code op deze kaart kun je op de site van DHL aangeven, wanneer zij weer bij je langs kunnen komen.”

Mijn vrouw ontsteekt in toorn. En dan is het slecht kersen eten.
“Ik heb die pakketbezorger zelf gesproken”, schreeuwt ze. “Bel die Lidl op. Dien een klacht in.”
Die kaart van de DHL zat overigens ook niet in de bus.
Ik bel de Lidl.
“Ja, zegt het meisje van de klantenservice, “ik zie dat u niet thuis was.”
Ik leg uit dat mijn vrouw de bezorger zelfs gesproken heeft.
Het meisje valt stil.
“Waar is mijn koffiemachine nu?”, vraag ik.
Ze weet het niet.
“Hij wordt morgen weer aangeboden”, lacht ze daarna.
“Hoe kan ik daar nu zo zeker van zijn?”, vraag ik.
Dat wist ze ook niet.
“Als dat ding er morgen niet is, wil ik mijn geld van de Lidl terug”, bries ik.
“Daar beginnen wij als Lidl niet aan, u kunt niet terugkomen op uw koop”, bitst ze.
“Dan ben ik dus 283 euro aan de Lidl kwijt”, brul ik nu. “Ik ben jullie sponsor niet. Weet je wat ik koop nooit meer wat bij de Lidl, en ik zorg ervoor dat mijn hele netwerk dat niet meer doet. Ik schrijf er een ronkend stuk over.”
Ze geloofde er niets van en hing op.
Zonder gedag te zeggen.
Ik zet weer koffie met de hand.
En Lidl raakt een hele serie klanten kwijt.

En mijn vrouw Jessica en ik?
Wij beginnen een Instagram: #Aanlidldoenwijnietmeermee.

Geplaatst in Blog | 1 reactie

Mijn vrouw veroordeelt me tot thuisquarantaine na mijn bezoek aan het Floriade-previewcentrum

Het Floriade Previewcentrum werd afgelopen vrijdagochtend geopend. Als journalist werd ik uitgenodigd en stapte in de boot. Propvol mensen, maar wel met mondkapjes. Mijn vrouw Jessica verklaarde me ‘s middags voor gek: “Ga jij eerst maar eens in thuisquarantaine. Kan je ook mooi wat in het huishouden doen.”
Zij ziet overal de voordelen van

Rondlopend en vanuit het toeristentreintje maakte ik deze foto’s.

Laat maar een reactie achter om te vertellen wat je ervan vindt.

Geplaatst in Blog | Getagged , , | 1 reactie

Deze raadsperiode is in volle gang. Een reactie van Martine van Bemmel, fractievoorzitter van D66

Ik schreef 29 juli een blog met de titel; 2018-2022, een verloren raadsperiode.
Daarin daagde ik politici uit de handschoen op te nemen. Martine van Bemmel, fractievoorzitter van D66 deed dat. Hierbij haar reactie.

Een verloren raadsperiode noemt Robert Mienstra, journalist van Almere deze Week, de huidige raadsperiode in een opiniestuk. Hij omschrijft een raad waarbij de oppositie en coalitie steeds meer tegenover elkaar kwamen te staan. Het klopt dat er intens zware debatten zijn gevoerd door de raad in de afgelopen twee jaar. En inderdaad, rond die debatten was de sfeer om te snijden. Maar met zijn conclusie van een verloren raadsperiode ben ik het niet eens. Iedere keer ná deze debatten wisten de raadsleden elkaar weer te vinden. En namen zij met wisselende meerderheden besluiten vóór de stad. Zij bleven zich inzetten voor wat zij denken dat goed is vóór Almere.  

Raadsleden zijn inwoners van onze stad. Inwoners die vanuit uiteenlopende perspectieven en om diverse redenen besluiten dat zij willen bijdragen aan Almere en hier tijd in willen steken. Meer dan de helft van de huidige raadsleden begon in 2018. Nieuwe en minder nieuwe raadsleden die gaandeweg elkaar en het raadswerk leerden kennen. Die op sommige momenten tegenover elkaar kwamen te staan en op andere momenten samenwerkten. Die achter een raadslid gingen staan dat beroepsmatig werd aangevallen door een crimineel. Die kozen om miljoenen euro’s te investeren in stadsvernieuwing in Almere Haven en Buiten. Die besloten om flink te gaan bouwen aan woningen en te werken aan de economie. Die een gevallen coalitie de ruimte gaven er weer bovenop te komen.  Die boven op de jeugdzorg zitten omdat ze overtuigd zijn dat het beter kan en moet. Die met elkaar besloten appeltaartpunten rond te brengen bij verzorgingshuizen toen deze door corona werden afgesloten. 

Ik ben onderdeel van deze raad. Mijn zicht op deze raadsperiode is dus verre van neutraal. Toch vind ik het belangrijk om dit signaal ook te laten horen. Deze raadsperiode is in volle gang. Er gaan zeker dingen mis, maar er zijn ook mooie ontwikkelingen ingezet en besluiten genomen. Natuurlijk wordt er in het resterende anderhalf jaar ook gestemd over voorstellen van raadsleden die van tevoren al weten dat hun voorstel het niet gaat halen. Maar deze raadsleden zijn het aan de Almeerse inwoners verplicht om te strijden voor hun idealen. Dat is onderdeel van politiek. De vierenveertig raadsleden die ik heb leren kennen, zetten zich iedere dag weer in voor Almere. En als jij denkt dat het beter kan, meld je dan voor de verkiezingen in 2022. Bij een politieke partij of richt een partij op. Of ga langs bij een partij en bied je expertise aan. Doe mee. Zodat we samen blijven bouwen aan onze stad.  

Martine van Bemmel, fractievoorzitter D66 

Geplaatst in Blog | Getagged , , , , , , | 2 reacties

2018 – 2022, een verloren raadsperiode

De gemeenteraad is op reces. Dat betekent op vakantie. Verdiend en nodig, dat zeker. Tijd voor een terugblik: de raadsperiode van 2018 tot 2022 kan beschouwd worden als een verloren raadsperiode.

Wat hebben de debatten in de raadszaal uiteindelijk opgeleverd? De oppositie en coalitie kwamen steeds meer tegenover elkaar te staan. Allebei hakken in het zand, het schuttersputje in en daarna schieten op alles wat beweegt. De gevoelstemperatuur in de raad daalde tot -273,15°C, het absolute nulpunt. De stemming was eveneens meer dan kil in de raad en in de wandelgangen.

Toppunt was in februari van dit jaar dat de oppositie de concept-woonvisie met een WOB wilde opeisen omdat die visie al wel in handen was van de coalitie en dus niet aan de oppositie verstuurd was. Wethouder Jan Hoek (GroenLinks) van Wonen weigerde dit te doen.
Daarbij circuleerde deze concept woonvisie doodleuk al maanden bij de partners van de gemeente zoals de woningcorporaties.
Om het gezicht van wethouder Jan Hoek te redden, greep Burgemeester Weerwind in. Het concept Woonvisie werd uiteindelijk schoorvoetend aan de oppositie beschikbaar gesteld.
Dit was dé inktzwarte bladzijde van de gemeenteraad van de afgelopen twee jaar waarna het niet meer goed lijkt te komen.

Mijn voorspelling is dat debatten in de raadszaal louter zelfexpressie zullen worden: ‘kijk mij eens als raadslid’. Naast zelfexpressie zal ex aequo het partijbelang in de debatten over de meet komen, met GroenLinks in deze strijd als topscorer.

Want in 2022 komen de gemeenteraadsverkiezingen er nog eens aan. Inktzwart is daarbij ook de conclusie dat standpunten in de Almeerse raadszaal nog belangrijker zullen worden dan de onderbouwing ervan.
Politiek krijgt in onze stad daardoor een hoog facebookgehalte waarbij politiek nieuws alleen nog nieuws is als het het eigen (voor)oordeel bevestigt. De schuttersputjes worden peilloos diep. Putjes waar louter wantrouwen gedijt, waar de hand altijd aan het holster zit.

Het debat als openbare nieuwsgierigheid naar de opvatting van de andere partijen is op stervens na dood. Het debat is in Almere een manier geworden om de eigen sterreclame uit te zenden.

Wie neemt het voortouw om vanaf 20 augustus, als het reces voorbij is, de raad nieuw leven in te blazen? Leven dat nodig is om de kiezers het vertrouwen in de politiek terug te geven.

Geplaatst in Blog | Getagged , , | Een reactie plaatsen