‘Wit’ of ‘blank’? Klukkluk had gewoon gelijk.

Van de NOS mogen we geen ‘blank’ meer zeggen maar moeten we ‘wit’ zeggen. Niet een blanke man, maar een witte man (of vrouw, anders krijg ik die weer in me nek. Oeps, nee, nee, geen man of vrouw, maar persoon, nee, nee, beter nog mens. Is dat genderneutraal genoeg?)

witte-de-withDe zeventiende eeuwse vlootvoogd Witte de With is inmiddels persona non grata. Hij was geen zeeheld, maar een zeeschurk. Maar de discussie over het woord ‘wit’ zet hem toch weer in een ander daglicht. Zijn naam is nu weer hypercorrect. In die zin droeg hij al een geuzennaam.

Bij mijn weten is ‘blank’ ethymologisch verbonden met het Franse ‘blanc’. Vin Blanc is witte wijn. Het lijkt mij dat ‘blanc (fr)’ gewoon ‘wit’ betekent.
Kortom, waar is de NOS mee bezig? ‘Dames en heren’ mag niet meer, ‘Zwarte Piet’ mag niet meer en ‘blank’ is nu ook afgeserveerd. De discussie over ‘negerzoenen’ is inmiddels al gevoerd. Die over ‘blanke vla’ zit er aan te komen.

klukklukIk ben van de generatie die opgroeide met Pipo de Clown. Daarin speelde de indiaan Klukkluk. Die riep ‘dit is van de gekke.’ In de jaren ’60 was daar al kritiek op. Dat was indiaans, en zo spreekt een indiaan niet. De uitdrukking is nu gewoon Nederlands.
Ik zou zeggen… NOS, doe daar wat aan. Uit het woordenboek met die uitdrukking. Zwaar discriminerend naar een Amerikaanse minderheid.
Klukkluk had het ook over ‘bleekgezicht’ als hij het over een ‘blanke’ had.
Sorry NOS, ‘witte.’
Ik ben er helemaal uit nu.
Ik ben niet blank, ik ben niet wit… ik ben een bleekgezicht.

Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor ‘Wit’ of ‘blank’? Klukkluk had gewoon gelijk.

Overheid geeft nog steeds niet thuis

1980 – Geen woning… geen kroning
2018 – Geen woning… een wanvertoning

(Foto: Koen Suyk / Anefo)

“Ik moet acht jaar wachten op een woning”, zegt Stella. Ze is net van haar man af en heeft zich ingeschreven op woningnet. Alleen via die instantie kan je een sociale huurwoning krijgen in Almere.
En Stella kreeg te horen dat ze op een wachtlijst komt van minimaal 8 jaar.
Stella is 34. Als een woning krijgt toegewezen is ze 42.

Stella heeft twee kinderen. Haar oudste, Lionel, is 10. Die is dus 18 als hij een dak boven zijn hoofd heeft.
Voordeel voor hem: als hij 18 is kan hij zichzelf inschrijven bij Woningnet voor een woning.
En wat zal de wachttijd dan zijn, in 2026? Tien jaar, twintig jaar, dertig?
Lionel zal zo nooit meer een sociaal dak boven zijn hoofd krijgen.
Dus stimuleert Stella hem naar het VWO te gaan, te gaan studeren en later ruim boven modaal te gaan verdienen.
Veel geld hebben, betekent een dak boven je hoofd kunnen kopen.
Onder modaal… dat worden onze nieuwe daklozen.
Of zij zijn dat al.
Stella in ieder geval wel.

Zelf bouwen in Oosterwold, wat de gemeente promoot. Ja hoor. Alleenstaande, werkende moeder met twee jengelende kinderen om haar heen?
Tiny House in Poort, wat de gemeente promoot. Te klein en onbetaalbaar.
Onbetaalbaar?
Ja, Stella werkt in het onderwijs.

(De naam is gefingeerd, maar Stella bestaat echt)
Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor Overheid geeft nog steeds niet thuis

Minister schoffeert leerkrachten

fooiVijftig (50 van de 6000) basisscholen kunnen binnenkort financiële steun krijgen om de werkdruk te verlagen. Per schoolbestuur is 8.000 euro beschikbaar van het ministerie van Onderwijs voor maatregelen, meldt onderwijsminister Arie Slob. De regeling gaat vanaf 15 januari in.

8000 euro? Om een begeleider in te huren die vergadertraining geeft of om nieuwe software te kopen. Daarvoor is het bedragje bedoeld volgens de onderwijsminister.

Ik ben benieuwd welke Almeerse scholen in deze politieke valstrik lopen en zich corrumperen aan dit politieke spelletje van de CU-minister. Ik hoor de schooldirecteur al: “Collega’s, we hebben voor 8000 euro software gekocht. Jullie werkdruk is opgelost.” Om vervolgens in zijn directiekamer een privé-cursus te krijgen over de software die op zijn PC staat.
Of: “Collega’s, ik heb voor 8000 euro een cursus vergaderen ingekocht. De twee cursusmomenten zijn volgende week op dinsdag- en donderdagavond van 19.30 – 22.00 uur. Jullie werkdruk is daarmee opgelost.”

Denkt de minister nu echt dat zo de werkdruk verlaagd kan worden? Hij heeft helemaal niet geluisterd naar de leerkrachten. Hij denkt dat hij het onderwijsoproer de kop kan indrukken door 50 van de 6000 basisscholen een fooitje te geven.

De enige adequate reactie van het onderwijs is: die 8000 euro massaal weigeren.

Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor Minister schoffeert leerkrachten

Journalistiek keihard? Of is er een menselijke maat?

gaal

Iedereen heeft verstand van voetbal en van media.

In Nederland zijn er 16 miljoen bondscoaches en 16 miljoen journalisten. Iedereen heeft verstand van voetbal en van nieuws. Da’s leuk en goed. Maar degene die het nieuws in een journalistiek medium brengt, heeft wel een extra verantwoording.

“Het is altijd een lastige. Politici, ambtenaren maar ook andere betrokkenen zijn niet te beroerd om anoniem nieuws met de krant te delen. Als ze perse niet willen dat hun gedeelde nieuws in de krant komt, dan respecteren we dat eigenlijk altijd. Soms beschermen we privacy, soms doen we het zonder naam omdat we anders het nieuws niet hebben. Het is altijd een moeilijke afweging. We doen het overigens zelden.”

 
Dit schreef ik een lezer op facebook die vroeg waarom we de namen van de bronnen niet hadden vermeld in onze artikelen in de edities van Almere DEZE WEEK van 14 juli en 1 augustus over zaken betreffende Waterhout en jachthaven Haddock. D66 en PvdA vonden dat er gelekt was uit de politieke markt. Wat de krant overigens nooit zo gemeld heeft. Wij hulden ons in stilzwijgen. Berenschot kreeg van de gemeente de opdracht een onderzoek uit te voeren van 15.000 euro, een onderzoek dat uiteindelijk niets opleverde.

“Dit mag niet in de krant, hoor”. Dat is ook een uitspraak die ik vaak krijg. En ook hier respecteer ik dit vrijwel altijd. Maar dan ben ík niet te beroerd om te kijken of ik andere bronnen kan vinden die het nieuws bevestigen. De oorspronkelijke bron blijft dan buiten schot. En ik heb vertrouwen niet geschaad. Journalistiek is soms keihard, maar we moeten het menselijke ook niet uit het oog verliezen.

Toen de privacy van burgemeester Franc Weerwind op straat lag, hebben we er bij Almere DEZE WEEK bewust voor gekozen daar niks mee te doen. We hebben er geen letter over geschreven, terwijl de lekken ons om de oren vlogen. Pas als het politieke consequenties had gehad, dan waren we los gegaan. Maar die waren er niet. Case closed.

Alles in de journalistiek is een keuze, een afweging. Regelmatig hangen mijn vingers wel jeukend en twijfelend boven het toetsenbord. En dan komt die extra verantwoording als journalist bij mij boven drijven: weer een lastige keuze op mijn bordje.

Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor Journalistiek keihard? Of is er een menselijke maat?

Hotseknots klompendans

dans-2Vrijdagmiddag 15 december was ik met stomheid geslagen.
In de burgerzaal zie ik een volksdansgroep een boerenklompendans doen, compleet met melkemmertjes aan de schouders, voor een volle tribune.
De dag nadat de raad verboden heeft dat de Nederlandse vlag in de raadzaal komt, staan er wel drie vlaggen in de burgerzaal. Met een een hotseknots boerenklompendans er bij.
Dit lijkt op minachting van de raad.
Onder toeziend oog van de burgemeester, de voorzitter van de gemeenteraad.
Het bleek de naturalisatie-ceremonie te zijn voor mensen die de Nederlandse nationaliteit hebben verkregen.
Om dat te vieren doe je dus in de raadzaal een boerenklompendans onder de Nederlandse vlag.
dans-1
De klompendans als examenwerkstuk van de inburgering.
De vraag is, wie hier tot op het bot beledigd wordt.
De genaturaliseerden? “Goedemiddag, dit is het echte Nederland.”
Zij zaten er bij alsof ze water zagen branden.
De Nederlanders? De klompendans is het symbool van ons land?

Ik stel voor om iedere politieke markt op donderdagavond te beginnen met deze klompendans.
Alle dames en heren politici in boerenkleding en op klompen.
Burgemeester Weerwind begeleidt als voorzitter van de raad het ritueel op een trekzak.
De klompendans is formeel een paardans.
Politiek verworden tot seks.
Leuk om te zien wie het met wie doet in de Almeerse politiek.
En dan staat de Nederlandse vlag er toch.

Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor Hotseknots klompendans

Ahmed, verward persoon in Stad

“Robert”, klinkt het luid, “Robert Mienstra.”
Ik loopt zaterdag in Stad voor de Action, langs een groepje dat door de gewone Almeerder vaak aangeduid wordt als ‘zwervers’ en door de gemeente en politie als ‘verwarde personen.’
Meestal loop ik er strak voor me uitkijkend langs.
Opdringerig wordt er soms om een sigaret gebedeld, vaker om geld.
‘Ga maar werken voord de kost’, denk ik dan, ‘dat doe ik ook’.

“Meneer Mienstra”, roept een van hen.
Verroest, denk ik. Da’s Ahmed. Die heb ik jaren geleden in de klas gehad op de middelbare school in Haven.
Ahmed toont mager, is gekleed in een dun shirtje. Zij huid ziet er verdord uit. Lange vieze haren.
Moeizaam lopend komt hij op me af.
“Ahmed”, zeg ik geschokt, “wat is er met jou gebeurd?”

In de klas was hij een levendig jochie met een kort lontje. Waar ik altijd met hem vreselijk om kon lachen.
“Der is er maar één hier op school waar je mee mag vechten”, zei ik altijd tegen hem als hij weer eens iemand te lijf wilde gaan.
Dan keek hij me vragend aan.
“Je mag alleen met mij vechten”, zei ik dan. Waarop hij me altijd grijnzend de hand schudde.
“Met jou nooit, meester”, zei hij dan en droop meestal af.
Ahmed haalde zijn diploma.

Ik vraag hem hoe het zo gekomen is dat hij hier staat te bedelen.
Er volgt een verhaal van misbruik, overleden ouders, mislukte baantjes en uiteindelijk torenhoge schulden met afgesloten verwarming en elektriciteit en gebrek aan eten.
“Laat je helpen”, zeg ik hem, “ga naar de huisarts, naar de GGD of zo.”
“Ik ben niet verzekerd”, zegt Ahmed, “kan ik niet betalen, ik heb niks. Ik ben ziek, heb honger, geen telefoon, geen computer, ik heb alleen mijn rugzakje met mijn verslag.”
“Verslag?”, vraag ik.
“Ik ben mijn hele leven aan het opschrijven”, zegt hij. “Om te zien wat er met me gebeurd is.”

Ik geef Ahmed 4 euro.
“Meester, ik wil geen geld van u”, zegt hij bibberend. “U heeft me al leren schrijven.”
“Dit is wisselgeld”, zeg ik. “Jij belooft me dat je naar de GGD gaat om hulp te vragen. En als tegenprestatie bel je me dan daar op om een afspraak met mij te maken om mij jouw verlag te laten lezen. Net als vroeger.”
Ahmed kijkt me stil aan.
Dan omarmt hij me langdurig, en strompelt weg.

Zo komt dat verwarde bestaan ineens heel dichtbij.

Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor Ahmed, verward persoon in Stad

Geweigerd bij Floriade

nvj-perskaart-2018-blur“U komt er niet in”, zegt een beveiliger tegen me als ik naar het Weerwatereiland wil om verslag te doen van het planten van de eerste Floriadeboom.
“Natuurlijk wel”, zeg ik, “ik kom verslag doen voor Almere DEZE WEEK”
“Heeft u een officiële uitnodiging?”, klinkt het bars.
Die heb ik niet.
“Maar ik heb me wel bij de gemeente aangemeld”, zeg ik.
“U komt er niet in”, klinkt het weer.
“Dan ga ik weer naar de redactie en schrijf een ronkend artikel dat de pers geweigerd is bij dit Floriadefestijn”, zeg ik.
“U doet maar”, zegt de man.

Ik laat de man mij NVJ-perskaart en mijn politieperskaart zien.
“Maakt niet uit, u komt er niet in”, gromt de beveiliger.
Het is voor het eerst van mijn leven dat ik als journalist ergens wordt geweigerd.
Ten einde raad bel ik een ambtenaar van de gemeente.
Hij leidt mij langs de beveiliger, met in mijn kielzog andere pers.

’s Avond praat ik er over met een journaliste van een landelijke krant.
“Heb je je perskaarten wel laten zien?”, vraagt ze.
“Zeker”, knik ik.
“Als mij dit overkomt, dan bel ik meteen de NVJ* ”, zegt ze. “Die maakt dan onmiddellijk stampij op hoog niveau. En dan laten ze je echt wel binnen zonder dat je een ambtenaartje hoeft te bellen.”

“Volgende keer ga je weg”, zegt mijn vrouw Jessica als ik thuis kom. “Hebben we eindelijk eens een relletje rond de Floriade.”

*Nederlandse Vereniging van Journalisten.
Kaartnummer maar effe geblurd.

Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor Geweigerd bij Floriade

Dagboekje 1, 25 november 2017

Zo af en toe publiceer ik een dagboekje over mijn werkzaamheden als journalist. Vandaag over Henk Smeeman. Met een column over hem uit april 2000.

Henk Smeeman 2017

smeemanNiks blijft geheim in Almere.
Voor journalisten zeker niet.
Maar ook die maken fouten.
Ik interviewde zaterdagochtend 25 november in het geheim Henk Smeeman, oud-VVd’er en oud-wethouder en nu woordvoerder van de nieuwe partij AlmereAnders18.
Dat interview deed ik in ANNO.
Foutje.
Niks geheim, want we werden gespot.
Wat moet die Mienstra met Smeeman aan de koffie.
Smeeman, tja.
“Die man kan met één arm op zijn rug gebonden in zijn eentje nog de stad besturen”, placht oud-collegajournalist Bart Vuijk bij het Dagblad van Almere te zeggen.
Ik moet zeggen, het interview was een verademing.
Boter bij de vis. Heldere taal.
“Henk, wil je het interview nog lezen voor plaatsing”, vroeg ik voorzichtig.
Smeeman is een klasbak.
“Ben je gek”, lachte Smeeman, “natuurlijk niet.”
Op zich is dat al ongewoon revolutionair in de Almeerse politiek.

Henk Smeeman 29 april 2000, Dagblad van Almere

“Laatst zei ik tegen jou dat ik Smeeman de slechtste wethouder vond”, zegt buurman Karel.
Ik knik.
“Maar dat trek ik in”, staat Karel op. Hij stommelt de keuken in.
“Hoezo?”, roep ik boven het rammelen van de flessen uit.
“Der zijn der die slechter zijn dan hij”, grijnst Karel.
“Hij heeft dus iets goed gedaan”, concludeer ik.
“Het is moeilijk toegeven, maar…. inderdaad”, zegt Karel.
Vragend kijk ik ‘m aan.
podium“Je weet hoe ik over die Grote Markt met dat podium denk”, schudt Karel het laatste schuim uit z’n flesje.
“Een ballentent”, knik ik, “slap zooitje.”
“Die wethouder is het eindelijk een keer met me eens”, knikt m’n buurman serieus. “’Ik moet en ik zal het Europees kampioenschap voetbal op dat scherm’, heeft Smeeman tegen die horeca-ondernemers geschreeuwd. ‘En een tribune op de Grote Markt. En als jullie het niet doen, dan doe ik het wel zelf… en toen sloeg ie met z’n vuist zo hard op tafel, dat burgemeester Ouwerkerk verschrikt om een hoekje kwam kijken of het niet wat kalmer aan kon.”
Karel is vol enthousiasme gaan staan. “En nou gaan die obers toch dat voetbal op het scherm uitzenden, en een tribune bouwen. De enige tribune in Nederland die niet drooggelegd wordt. Integendeel.”
“Smeeman weet wel van aanpakken”, beken ik nu ook voorzichtig.
“Die man heeft ballen”, stelt Karel.
‘Hoe vinden die horeca-ondernemers het eigenlijk?’, vraag ik.
“Klote”, grijnst Karel.

(Op de Grote Markt stond destijds een enorm ‘podium’ waaraan een groot scherm kon worden opgehangen. Horeca-ondernemers wilden dat scherm niet).

Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor Dagboekje 1, 25 november 2017

F-woord

debat-jose“Hoe halen jullie het in je hoofd om de Floriade terug te brengen tot ‘het F-woord’. Daarmee stellen jullie het evenement in een negatief daglicht”, briest een politicus tegen Marcel en mij.

Zoals gebruikelijk bieren Marcel en ik na een politieke bijeenkomst in Café op 2. We hebben net het eerste verkiezingsdebat voor de gemeenteraadsverkiezingen 2018 in de nieuwebibliotheek achter de rug en daar hoort cafébezoek bij.
Marcel verordonneerde bij het debat dat het ‘F-woord’ pas bediscussieerd kon worden als hij daar het sein voor gaf.”

“Het was een grapje hoor”, zegt Marcel. “Cabaret. Net zoals we het coffeeshopbeleid benoemden als ‘Blowing Green City’. De Floriade wordt Growing Green City genoemd,  Humor.”
“Dat is geen humor”, blaast de politicus, “jullie nemen – door de Floriade terug te brengen tot het ‘F-woord’ – stelling in. Jullie beoordelen als journalisten de Florida negatief.”
“Humor, joh”, zeg ik nog eens.
De ogen van de politicus bliksemen.

“Nou breekt mijn klomp”, zeg ik tegen Marcel, “dat vage burgercollectiefje tegen de Floriade vindt dat we als journalisten vóór de Floriade zijn, en deze politicus vindt dat we tégen de Floriade zijn.”
“Dat betekent dat we het goed doen”, zegt Marcel. “Als journalist hebben we geen mening. We schrijven alleen maar op wat we horen en zien. ”

De politicus beent boos weg.
Marcel en ik proosten lachend.
En wenken het meisje voor een nieuwe ronde.

Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor F-woord

Politici, da’s klapvee

applausvoorjezelfHet ADW/BIEB-verkiezingsdebat is er aanstaande zaterdag 11 november voor de politieke partijen om zich aan Tante Truus en Ome Tinus te presenteren en met hen in debat te gaan.
Er vallen stemmen te winnen.
Tante Truus en Ome Tinus wilden graag naar het debat.
Maar, ze visten achter het net.

Eén politieke partij reserveerde twintig kaarten.
Twintig!!
Snap je er dan echt helemaal niks van?
De elite die de elite toejuicht?
Gelukkig hebben we 16 van de 20 kaarten van die partij kunnen terugvorderen.
Om beschikbaar te stellen aan de echte kiezers.
En zo hebben we voorkomen dat Beijer&Mienstra die partij en plein public in de bieb live zouden fileren.
De buren van Tante Truus en Ome Tinus willen ook naar het debat.
Ze smeken ons om kaarten.
Dus, andere partijen die kaarten voor zichzelf hebben gereserveerd…. teruggeven….dat kan nog.
Neem maar contact met me op.
En stel je zelf de vraag: “waarom ontneem ik de kiezers hun inbreng?”
Dat is nou precies het verwijt van de kiezer aan jullie.

Geplaatst in Blog | Reacties staat uit voor Politici, da’s klapvee